FERDYDURKE

Pupa, gęba, łydka – to filary absurdalnego świata trzydziestoletniego Józia, zmuszonego przez profesora Pimkę do powrotu do szkoły. Te Gombrowiczowskie elementy stały się podstawą spektaklu Alejandro Radawskiego, który ożywia na scenie przenikliwy świat „Ferdydurke”.

Józio rozpaczliwie szuka swobody, walcząc o prawo do bycia sobą. Buntuje się przeciwko narzucaniu formy – przeciwko wtłaczaniu w ramy dojrzałości lub niedojrzałości dyktowane przez Pimkę. Spektakl wiernie oddaje gombrowiczowski bunt przeciwko „gębie” – sztucznym maskom, które narzuca społeczeństwo, oraz „upupianiu” – sprowadzaniu do infantylnej roli. Bądź świadkiem jego desperackiej walki o ucieczkę przed cudzą formą.

To dynamiczna, szalenie absurdalna komedia, grana wyłącznie przez cztery aktorki, które wcielają się w kilkanaście różnych, groteskowych postaci. Inscenizacja Alejandro Radawskiego mistrzowsko balansuje na granicy różnych gatunków, stając się ostrą satyrą na system władzy, oświaty i metody wychowawcze. Spektakl jest także celnym uderzeniem w konwenanse i hipokryzję społeczną, które zniewalają jednostkę. Odsłania groteskową stronę życia towarzyskiego, zdominowanego przez przymus i pozory.